Księga znaku i gadżety: jak przenieść identyfikację wizualną na przedmioty

Kompletna księga znaku zawiera zwykle logo i jego warianty, kolory referencyjne, kroje pisma i kilka zasad stosowania. Warto do niej zajrzeć przed wyborem jakiegokolwiek przedmiotu: często znajdują się w niej numery Pantone kolorów, niezbędne do znakowania, a czasem wersja przewidziana na małe formaty.

Niemal zawsze brakuje natomiast zasad dotyczących przedmiotów. Księga wyjaśnia, jak umieścić logo na białej stronie, rzadko — jak nanieść je na ciemną tkaninę czy zakrzywioną powierzchnię. Zamiast improwizować przy każdym przedmiocie, warto przygotować krótki aneks „przedmioty”: jaka wersja logo dla jakiego rozmiaru pola, jakie kolory znakowania są dozwolone, jakie kolory przedmiotów są akceptowane. Wystarczy jedna strona. Posłuży przy każdym nowym zamówieniu i każdej osobie, która złoży zamówienie w Państwa imieniu.

Większość identyfikacji opiera się na pełnym logo: symbolu, nazwie, czasem haśle. Na przedmiocie ta pełna wersja nie zawsze się sprawdza. Warto przewidzieć trzy warianty i przypisać każdemu jego obszar:

• Logo główne, pełne, na duże pola: torbę bawełnianą, plecy bluzy, wieczko pudełka.
• Logo pomocnicze, ograniczone do samego symbolu lub nazwy, na pola wąskie lub zwarte: korpus długopisu, brelok, pendrive.
• Wersja jednobarwna, w jednym pełnym kolorze, do technik nakładających jeden odcień naraz oraz do graweru laserowego, który nie nakłada żadnego koloru i znakuje bezpośrednio materiał.

Wersja jednobarwna wymaga szczególnej uwagi. Nie sprowadza się do zamiany logo na czarne: gradienty, cienie i nakładające się odcienie trzeba przerysować w jednolite aple, inaczej znikną lub zamienią się w plamy. Warto też sprawdzić, czy istnieje i pozostaje czytelna wersja w negatywie, jasna na ciemnym tle. Wszystkie te warianty należy dostarczyć jako pliki wektorowe, z tekstami zamienionymi na krzywe: nasz poradnik o pliku wektorowym wyjaśnia dlaczego.

Pole ochronne to pusta przestrzeń, którą księga znaku wyznacza wokół logo, aby żaden inny element mu nie przeszkadzał. Na przedmiocie nabiera bardzo konkretnego znaczenia: to odległość między logo a krawędzią pola znakowania, szwem, zawiasem lub innym tekstem.

Często powtarzają się dwa błędy. Pierwszy polega na powiększeniu logo do granic szablonu, co wizualnie je przytłacza i uwidacznia najmniejsze przesunięcie. Drugi polega na dodaniu w tym samym polu adresu strony, sloganu i piktogramu, aż do przepełnienia powierzchni. Proszę zachować margines przewidziany przez księgę znaku, nawet jeśli oznacza to wybór skromniejszego rozmiaru; poradnik poświęcony rozmiarowi logo opisuje metodę.

Na gadżecie reklamowym spotykają się dwa kolory: kolor farby lub nici i kolor podłoża. Księga znaku kontroluje tylko pierwszy. Drugi zależy od kolorów dostępnych dla każdego przedmiotu i często to on przesądza o efekcie. Kilka zasad, aby zachować kontrolę:

• Proszę podać numery Pantone z palety Solid Coated, czyli te kończące się literą „C”. To fizyczny wzorzec, który pozwala uzyskać ten sam niebieski na notesie i na parasolu. Jeśli mają Państwo tylko kod HEX lub CMYK, nasze FAQ wyjaśnia, jak znaleźć najbliższy numer.
• Wybrać kolor przedmiotu przed kolorem znakowania, a nie odwrotnie. Logo w głównym kolorze marki może zniknąć na podłożu w zbliżonym odcieniu; właściwą odpowiedzią staje się wtedy jednobarwna wersja biała lub jasna.
• Zaakceptować, że niektóre techniki nie używają Państwa kolorów. Grawer na metalu czy drewnie przyjmuje odcień materiału i to jest w porządku: spójność wyraża się wtedy w kształcie logo, a nie w jego kolorze.

Spójności nie ocenia się na pojedynczym przedmiocie, lecz na całości tego, co Państwa klienci i zespoły otrzymują w ciągu roku. Granatowy notes, biały bidon, czerwona czapka i kremowa torba bawełniana, każde oznakowane inaczej, nie opowiadają o tej samej firmie.

Aby zbudować gamę, warto najpierw ustalić ograniczoną paletę przedmiotów: dwa lub trzy kolory podłoża harmonizujące z Państwa barwami i jedną zasadę znakowania dla każdego koloru. Następnie, gdy to możliwe, zachować to samo położenie logo na różnych przedmiotach, na przykład zawsze na środku albo zawsze w prawym dolnym rogu. Wreszcie metodycznie przeplatać techniki: haft ton w ton na odzieży, grawer na przedmiotach metalowych, nadruk w głównym kolorze na papierze. Różnorodność materiałów nie szkodzi jedności, jeśli logika pozostaje czytelna. Aby zebrać kilka zharmonizowanych artykułów w jednym kroku, narzędzie Stwórz mój zestaw pozwala skomponować je razem.

Proof (akceptacja druku) to ostatni moment, by sprawdzić, czy przedmiot jest zgodny z księgą znaku. Jest generowany w rzeczywistej skali w konfiguratorze: warto porównać go z aneksem „przedmioty” punkt po punkcie, czy chodzi o wersję logo, margines, kolor czy kolor podłoża.

Proszę też wyznaczyć jedną osobę strzegącą księgi znaku, która zatwierdza wszystkie proofy, niezależnie od działu składającego zamówienie. Po zatwierdzeniu proof jest wiążący: to ta jedna weryfikacja gwarantuje, że tożsamość firmy pozostaje taka sama w kolejnych zamówieniach.