Haft, flokowanie czy sitodruk: jakie znakowanie wybrać dla Państwa odzieży?

Przed porównaniem warto zobaczyć, co robi każda z trzech technik, w jednym zdaniu. Haft wszywa logo ścieg po ściegu we włókno: nie ma farby, jest tylko nić. Sitodruk przeciska farbę przez sito, kolor po kolorze, i nakłada ją na tkaninę. Flokowanie wychodzi od materiału o aksamitnym dotyku, wycinanego według konturów logo, a następnie przyklejanego na gorąco do ubrania.

Te trzy sposoby wyjaśniają niemal wszystkie różnice, które zauważą Państwo później: wygląd, wrażenie pod palcami, sposób, w jaki znakowanie znosi pranie, możliwą liczbę kolorów i ilość, od której każda technika staje się opłacalna. Każda ma swoją szczegółową stronę: haft na zamówienie, sitodruk i flokowanie tekstyliów. Tutaj skupiamy się wyłącznie na tym, co je różni w momencie wyboru.

Dla oka i dla dłoni te trzy znakowania są nie do pomylenia.

• Haft: lekka wypukłość, połysk nici, natychmiastowe wrażenie starannie wykonanego ubrania. Przy nici w kolorze zbliżonym do tkaniny haft ton w ton daje dyskretny efekt, bardzo ceniony w strojach noszonych w kontakcie z klientami.
• Sitodruk: jednolite aple, ostre kontury, gęsta warstwa farby, która wydobywa kolory. To najbardziej graficzny efekt z trzech, efekt nadrukowanej grafiki.
• Flokowanie: miękka, lekko wypukła powierzchnia, rozpoznawalna w dotyku. Nadaje charakteru prostemu logo, numerowi lub imieniu.

Proszę więc zacząć od wizerunku, jaki chcą Państwo przekazać. Koszulka polo w recepcji często wymaga stonowanej elegancji nici; t-shirt na wydarzenie — żywości farby; strój drużyny z imieniem każdego zawodnika — miękkiej wypukłości aksamitu. Ta pierwsza selekcja często eliminuje jedną z trzech technik.

Trwałość znakowania zależy przede wszystkim od sposobu jego połączenia z tkaniną. Nić haftu stanowi jedność z tkaniną: wytrzymuje wielokrotne pranie, co czyni haft najsolidniejszą opcją dla ubrania noszonego na co dzień. Sitodruk zapewnia jednolite i trwałe kolory, doskonale nadające się do t-shirtów i toreb rozdawanych w dużych ilościach. Flokowanie wybiera się przede wszystkim ze względu na aksamitny dotyk i elastyczność przy małych ilościach.

Właściwe rozumowanie polega na odniesieniu techniki do życia ubrania. Kurtka, którą Państwa technicy zakładają każdego ranka, zasługuje na znakowanie, które będzie się starzeć w tym samym tempie co tkanina. T-shirt wręczony na targach lub biegu charytatywnym będzie noszony rzadziej: technika nadruku w pełni mu wystarczy. Haftowanie lekkiej tkaniny przeznaczonej na jeden dzień mija się z celem; z kolei odzież robocza prana bez przerwy w pełni uzasadnia użycie nici.

Liczba kolorów logo jest często kryterium rozstrzygającym. W sitodruku każdy kolor wymaga jednego przejścia: zwykle od jednego do czterech kolorów w zależności od pola, a karta produktu pokazuje dopuszczalne maksimum. W hafcie każdy kolor odpowiada osobnej nici; także tu granicę wyznacza pole znakowania. Flokowanie, ponieważ jest wycinane, lepiej sprawdza się przy jednolitym kolorze i wyraźnych kształtach niż przy bogatej palecie.

Żadna z trzech technik nie oddaje gradientu: zostaje on sprowadzony do jednolitych barw, a kontrola pliku sygnalizuje to przed produkcją. Bardzo drobne detale również stanowią problem, zwłaszcza w nici, gdzie mały tekst lub cienka linia zyskują na uproszczeniu. Jeśli grafika zawiera wiele kolorów lub detali, warto zwrócić się ku cyfrowemu drukowi na tekstyliach, który przyjmuje nieograniczoną liczbę odcieni w aplach. W przypadku zdjęcia lub prawdziwego przejścia kolorów jedyną odpowiednią techniką pozostaje sublimacja.

Wspólna cecha wszystkich trzech: maszyna podąża za konturami. Niezależnie od wybranej opcji potrzebne będzie więc logo wektorowe, z tekstami zamienionymi na krzywe.

Ilość często rozstrzyga między dwiema technikami opartymi na farbie lub materiale. Sitodruk to technika dużych serii: przygotowanie sit rozkłada się na wszystkie sztuki, co czyni go opłacalnym, gdy ta sama grafika jest powielana w dużej liczbie. Flokowanie z kolei błyszczy przy tekstyliach pojedynczych lub w małych seriach, na przykład przy personalizacji każdej koszulki klubowej innym nazwiskiem.

Haft zajmuje szczególne miejsce: uzasadnia go nie tyle nakład, ile rodzaj ubrania i czas jego noszenia. Jego cennik pozostaje degresywny, jak w całym katalogu, ponieważ program haftu przygotowuje się raz dla całej serii. W każdym przypadku minimalna ilość zależy od produktu i jest podana na jego karcie; nasz poradnik o minimalnej ilości zamówienia wyjaśnia, jak ją czytać i jak łączyć potrzeby.

• Jakie ubranie? Gruba i sztywna tkanina, jak koszulka polo, czapka z daszkiem, bluza czy kurtka: haft w pełni się na niej sprawdza. T-shirt lub torba bawełniana: wzorcem jest sitodruk. Element oznaczony imieniem każdej osoby: flokowanie.
• Jak często będzie noszone? Codzienne użytkowanie i częste pranie: lepiej postawić na nić. Jednorazowe wydarzenie: wystarczy farba.
• Ile kolorów ma logo? Jeden lub dwa jednolite odcienie: pasują wszystkie trzy techniki. Więcej: sitodruk w granicach pola, w przeciwnym razie technika cyfrowa.
• Ile identycznych sztuk? Duża seria z tą samą grafiką: sitodruk. Kilka sztuk lub indywidualne warianty: flokowanie.
• Jaki wizerunek chcą Państwo przekazać? Stonowany i trwały: haft. Graficzny i kolorowy: sitodruk. Miękki i sportowy: flokowanie.

Ta sama odzież firmowa może zresztą łączyć dwie techniki, na przykład logo wyhaftowane na sercu i dużą grafikę nadrukowaną na plecach, jeśli każde pole na to pozwala. Zarówno na naszych spersonalizowanych koszulkach polo, jak i na pozostałej odzieży konfigurator pokazuje tylko techniki rzeczywiście możliwe w wybranym polu, z ceną przeliczaną przy każdej zmianie.