Druk cyfrowy na tekstyliach: nieograniczone kolory i małe serie

Druk cyfrowy odwzorowuje grafikę bezpośrednio z pliku, bez rozkładania jej na oddzielne kolory. Na odzieży przybiera często postać transferu cyfrowego: grafika jest najpierw drukowana, a następnie nakładana na gorąco na tkaninę, w obrębie pola znakowania przewidzianego dla produktu. W dotyku powierzchnia jest gładka i wierna oryginalnemu rysunkowi.

Zasadnicza różnica w stosunku do sitodruku dotyczy liczby kolorów. W sitodruku każdy odcień wymaga osobnego przejścia, stąd maksimum, zwykle od jednego do czterech kolorów w zależności od pola. Druk cyfrowy działa inaczej: liczba kolorów jest nieograniczona, a wielobarwne logo nie kosztuje dodatkowego przejścia za każdy odcień. Oddaje też bardzo szczegółowe grafiki tam, gdzie nić lub sito wymusiłyby uproszczenie.

W naszych technikach znakowania nie ma osobnej strony poświęconej tej technice: jest przedstawiona razem z sublimacją, a ten poradnik szczegółowo opisuje jej zastosowanie na tekstyliach.

To punkt, który rodzi najwięcej nieporozumień. Ponieważ druk cyfrowy przyjmuje wszystkie kolory, często utożsamia się go z drukiem w pełnym kolorze (CMYK) i oczekuje odtworzenia gradientów logo. Tymczasem nakłada on aple: każdy obszar otrzymuje jednolity odcień. Gradient staje się w nim ciągiem widocznych pasów, mniej lub bardziej wyraźnych w zależności od pierwotnego przejścia.

To samo dotyczy efektów, które ładnie wyglądają na ekranie: cieni, przezroczystości, poświat czy odbić. Wszystkie stają się jednolitymi kolorami; analiza pliku ostrzeże o tym na długo przed produkcją. Mają wtedy Państwo dwa rozwiązania:

• przygotować płaską wersję logo, w której każdy kolor jest wyraźny i odrębny, co często daje czystszy efekt na tkaninie;
• zmienić technikę, jeśli gradient jest kluczowy dla Państwa identyfikacji: sublimacja to jedyna technika w katalogu, która oddaje płynne przejście, a więc gradienty i zdjęcia.

W praktyce większość logo firmowych jest projektowana w aplach i przechodzi bez żadnych poprawek. Kwestia pojawia się głównie przy ilustracjach i grafikach eventowych.

Przy sitodruku czy hafcie prosi się o numer Pantone dla każdego koloru. W druku cyfrowym nie jest to konieczne: kolory są odwzorowywane na podstawie pliku. To prawdziwa wygoda, gdy księga znaku nie określa numerów lub gdy grafika zawiera zbyt wiele odcieni, by wymieniać je po kolei.

Warto jednak pamiętać o fizycznej rzeczywistości: ekran emituje światło, farba je odbija. Odcień widoczny na monitorze nigdy nie będzie dokładnie taki sam jak na tkaninie, a kolor samego ubrania wpływa na odbiór. Jeśli kolor marki musi być jak najwierniej zachowany w pojedynczej apli, bezpieczniejsza pozostaje farba nakładana na podstawie fizycznego wzorca; nasz poradnik o kolorze Pantone logo wyjaśnia, jak go znaleźć.

Uwagi wymaga też kontrast. Ciemna grafika na ciemnym t-shircie jest w pełni zgodna z automatycznymi kontrolami, a mimo to prawie niewidoczna na noszonym ubraniu. Kolor ubrania warto wybierać razem z grafiką, a nie po niej.

Druk cyfrowy to jedna z nielicznych technik, które przyjmują obraz rastrowy, JPG lub PNG, pod jednym warunkiem: musi osiągać 300 dpi w rzeczywistym rozmiarze druku. Dpi liczy punkty na cal na oznakowanym przedmiocie, a nie w ujęciu bezwzględnym. Obraz o szerokości 1000 pikseli jest doskonały w druku na 8 cm, a niewystarczający na 30 cm.

Aby oszacować to samodzielnie, należy podzielić szerokość pola w milimetrach przez 25,4, a następnie podzielić szerokość obrazu w pikselach przez ten wynik. Nie trzeba jednak sięgać po kalkulator: znamy dokładne wymiary każdego pola znakowania, a konfigurator oblicza rzeczywiste dpi grafiki i ostrzega, jeśli jest zbyt niskie. Nigdy nie polega na wartości zapisanej w pliku, często błędnej.

• Proszę wyjść od największego dostępnego pliku, nigdy od kopii pobranej ze strony lub ze stopki e-mailowej.
• Jeśli logo istnieje w wersji wektorowej, warto ją dostarczyć: dopasowuje się do każdego rozmiaru.
• Proszę sprawdzić czytelność małych tekstów w rzeczywistym rozmiarze, a nie tylko na ekranie.

Szczegóły dotyczące formatów i rozdzielczości zebraliśmy w naszym FAQ.

Druk cyfrowy jest stworzony dla małych serii i złożonych grafik. Ma pełny sens przy kilku spersonalizowanych t-shirtach z okazji premiery, przy bluzach dla małego zespołu, przy wielobarwnej ilustracji lub pierwszej serii testowej przed większym zamówieniem.

Nie jest odpowiedzią na wszystko. Przy dużym nakładzie z tą samą grafiką w jednolitych kolorach wzorcem pozostaje sitodruk. Przy ubraniu noszonym i pranym bardzo często lepszą trwałość zapewnia haft. Przy aksamitnym dotyku — flokowanie. Nasze porównanie haft, flokowanie czy sitodruk pomaga wybrać spośród tych trzech technik. Najprościej jest wyjść od grafiki i ilości: na każdej karcie proponowane są tylko techniki rzeczywiście dostępne w wybranym polu, z proofem (akceptacją druku) do zatwierdzenia przed produkcją.